PL
Cynkowanie ogniowe (HDG) to proces zanurzania stali w jeziorku stopionego cynku. Ma wyraźną przewagę nad podobnymi metodami zapobiegania korozji. Gdy materiał stalowy znajduje się w kąpieli cynkowej, reaguje ze stopionym cynkiem i tworzy się powłoka stopowa, która zapewnia doskonałą ochronę stali. Produkt cynkowany ogniowo (HDG) może służyć latami bez konieczności konserwacji lub naprawy.
Przyczyny i mechanizm korozji są takie same dla prawie wszystkich metali. Chociaż główna przyczyna i mechanizm powstawania opiera się na przyczynach elektrochemicznych, charakterystyka efektu na różnych metalach również jest różna ze względu na zmieniające się parametry. Korozja stanowi poważne zagrożenie dla stali konstrukcyjnej. Tworzenie się korozji; Zaczyna się od rdzewienia, które jest efektem działania różnych środowisk atmosferycznych i narasta szybciej na powierzchniach niezabezpieczonych niż zabezpieczonych.
Korozja powstająca na skutek działania czynników atmosferycznych to degradacja chemiczna. Różnorodne warunki atmosferyczne wpływają na materiały żelazne i stalowe, które tracą swoje właściwości fizyczne, chemiczne, elektryczne i inne. Dlatego rdza powstająca w wyniku korozji to nie tylko wada wyglądu, ale także reakcja chemiczna, która powoduje korozję metalu i skraca jego żywotność. Żelazo i stal to metale, które najszybciej ulegają utlenieniu i zniszczeniu w atmosferze. Dlatego najskuteczniejszym, ekonomicznym i ostatecznym rozwiązaniem zabezpieczenia powierzchni stalowych przed kontaktem z atmosferą jest pokrycie ich cynkiem metodą cynkowania ogniowego.
Powłoka cynkowana ogniowo to powłoka stali i żelaza poprzez zanurzenie ich w stopionym cynku. Cała powierzchnia materiału aż do najbardziej krytycznych punktów jest pokryta cynkiem. Powierzchnia powłoki, która początkowo ma błyszczący wygląd, z czasem staje się matowa i tworzy ochronną warstwę cynku w matowo-szarym kolorze.
Cynkowanie ogniowe to proces nakładania powłoki ochronnej zawierającej cynk i związki cynku na powierzchnię materiałów żelaznych i stalowych zanurzonych w kąpieli roztopionego cynku. Powłoka ochronna składa się zwykle z kilku warstw. Te zbliżone do metalu nieszlachetnego składają się ze związków żelaza i cynku. Najbardziej zewnętrzną z tych warstw, które znajdują się jedna na drugiej, jest warstwa składająca się wyłącznie z cynku.
W wyniku reakcji zachodzących pomiędzy Fe-Zn w materiałach powlekanych cynkiem metodą cynkowania ogniowego, w powłoce tworzą się fazy Fe-Zn. (eta, zeta, delta, gamma). Zaczynając od podstawy stali, każda warstwa zawiera cynk w rosnących ilościach aż do zewnętrznej powierzchni. Dlatego następuje stopniowe przejście w kierunku faz Fe-Zn, które zapewniają silne wiązanie pomiędzy metalem podstawowym a powłoką. Wierzchnią warstwę stanowi warstwa cynku, która nadaje połysk. Z biegiem czasu warstwa ta oddaje się naturze w warunkach atmosferycznych i jasność zanika. Po tym etapie prawdziwą ochronę zapewnia druga warstwa, warstwa zeta.
Zabezpieczenie to opóźnia korozję z 15 lat do 80-100 lat. Takiej ochrony nie ma w żadnym zabezpieczeniu biologicznym (farba). W miejscach uszkodzeń powłoki lakierniczej i tworzywa sztucznego metal rdzewieje i usuwa warstwę powłoki. Dlatego takie powłoki nie są bezpieczne i trwałe w porównaniu do cynkowania ogniowego. Wymaga również ciągłej konserwacji w miarę upływu czasu. Tak jak nie można zapobiec uszkodzeniu materiału; Nie można zapobiec tworzeniu się rdzy w uszkodzonym obszarze, która wnika w materiał. W tym sensie najbardziej racjonalnym i ostatecznym rozwiązaniem ochrony żelaza i stali przed rdzą jest powlekanie powierzchni metalowych metodą „cynkowania ogniowego”. Metoda ta zapewnia powłokę bardziej odporną na wpływy zewnętrzne i charakteryzującą się najdłuższą żywotnością ochronną, której warstwy stopu powstają na powierzchni materiału w wyniku metalurgicznego wiązania powierzchni metalu z cynkiem.
W procesie cynkowania ogniowego roztopiony cynk dociera do wszystkich szczegółów stali, takich jak krawędzie i narożniki, tworząc całościową powłokę, chroniącą materiały żelazne i stalowe przed korozją atmosferyczną, podziemną i podwodną oraz zapewniającą szczelność. W ten sposób zapobiega korozji stali w miejscach, do których farba nie może dotrzeć. W przypadku powłok malarskich nakładanych bezpośrednio na powierzchnie metalowe deszcz lub wilgoć z powietrza przedostająca się przez pęknięcia przedostaje się do stali i powoduje powstawanie rdzy, co z czasem powoduje złuszczanie się farby.
Chociaż farba wydaje się tańsza, biorąc pod uwagę koszt, przyjmuje się również, że cynkowanie ogniowe jest bardziej ekonomiczne, biorąc pod uwagę odporność stali ocynkowanej na działanie środowiska korozyjnego i jej długą żywotność.
Ochrona przed korozją ma kluczowe znaczenie w przypadku projektów, w których stal jest narażona na działanie atmosfery i innych trudnych warunków. Ogólnie rzecz biorąc, w przypadku dużych projektów budowlanych podkreśla się cel, jakim jest długa żywotność, trwałość i ochrona przed korozją na poziomie 50–100 lat.
Powodem szerokiego zastosowania cynkowania ogniowego jest trójwarstwowa funkcja ochronna powłoki. Podobnie jak powłoka barierowa całkowicie pokrywa powierzchnię stali i chroni stal przed działaniem korozyjnym, tworząc wiązanie metalurgiczne. Nawet jeśli w powłoce wystąpi uszkodzenie lub niewielka nieciągłość, cynk chroni stal, poświęcając się w tym obszarze. Wreszcie, gdy powłoka rozkłada się w sposób naturalny, na powierzchni tworzy się dodatkowa warstwa ochronna.